TUIG VAN DE RICHEL
 WIE ZIJN WIJ?  WAT DOEN WIJ?  WAAROM DOEN WIJ DIT?  WAT KUN JIJ DOEN?
27-02-2018 - De Krant! Handhavers van stadsdeel Zuid hebben twaalf schommels verwijderd van bomen in het Vondelpark. DOOR: HET PAROOL 27 FEBRUARI 2018, 13:49 Volgens bestuurder Paul Slettenhaar zijn er diverse redenen om ze te weg te halen: slecht voor de bomen, onveilig voor kinderen die er eventueel op willen gaan zitten. "Bovendien is het niet erg netjes om ze zomaar te laten hangen," zegt hij. Wie de schommels gebruiken, is niet duidelijk. Slettenhaar vermoedt dat ze voor trainingsdoeleinden worden gebruikt, bijvoorbeeld door de populaire bootcamps. Tuig van de Richel Dat laatste blijkt niet het geval: de schommels zijn onderdeel van een actie van actiegroep Tuig van de Richel, die naar eigen zeggen met de schommels 'de wereld iets swingender' willen maken, geïnspireerd door de Provo-beweging uit de jaren '60. "Jammer dat een minderheid het voor een meerderheid die positief is over onze actie onmogelijk maakt te schommelen in het park." Verbod In het park hangen geen verbodsborden, maar volgens Slettenhaar kan 'iedereen met gezond verstand bedenken dat dit niet kan'. Op Twitter meldt het stadsdeel dat de 'illegale' schommels maandag in het park zijn aangetroffen en direct zijn verwijderd. Bron: Www.parool.nl
24-02-2018 - AppNormaal Afgelopen weken hebben wij keihard gewerkt aan onze AppNormaal. De AppNormaal die de wereld gaat veranderen. Geïnspireerd door Pokémon Go helpt de AppNormaal jou op weg in je strijd voor de creatie! Samen met jou maken we Nederland het Swingendste land van de Wereld!
Om de AppNormaal te downloaden voor Android, klik hier!
21-02-2018 - Sultans of Swing We hadden het al belooft, we gaan Amsterdam en Rotterdam volhangen met schommels. Dit festijn gaat de komende tijd losbarsten. Aangezien bij ons het bloed kruipt waar het niet gaan kan, hebben wij vandaag gekeken of de kinderen van Nederland behoefte hebben aan schommels: Een overweldigende JA!
16-02-2018 - NAPnieuws Hoe ziet modern politiek protest eruit? En op welke manier zijn jongeren politiek actief in Amsterdam? In de reeks Jong en activistisch onderzoeken we het. Deel 2: Tuigvanderichel. "Het moesten zeventig schommels worden. Het zijn er helaas maar 43.’ Bouke Roodenburg (27) loopt door de woonkamer van zijn goede vriend Taffy in Amsterdam Zuid. Het ruikt naar verf. ‘We hebben ook 230 meter touw. Dus er valt heel wat te schommelen.’ Hij lacht. Taffy Boudewijns (ook 27) houdt een kwast vast. Zijn handen zien wit van de verf. ‘Met die schommels wordt Nederland weer het swingendste land ter wereld’, zegt Bouke schertsend. Bouke en Taffy zijn samen Tuigvanderichel. Een initiatief om Nederland ‘speelser en creatiever’ te maken. De 43 schommels komen onder anderen in het Vondelpark te hangen. ‘We willen duidelijk maken dat je zelf een stad leefbaarder kunt maken. Mensen moeten niet zo zeiken en altijd naar een ander wijzen. Je kunt zelf gewoon ergens een schommel ophangen’, zegt Bouke. Provo’s In de kamer liggen zo’n twintig witgeschilderde balkjes op een kleed. Onderdelen voor de schommels. De kleur wit is geen toeval. Bouke raakte de afgelopen jaren geïnspireerd door de provo’s, de protestbeweging uit de jaren zestig die zich kenmerkte door het gebruik van de kleur wit. ‘De provo’s zorgden ervoor dat mensen met een glimlach naar een protest gingen. Dat steekt af tegen de stilletochten-cultuur die we nu hebben.’ Hij heeft Taffy in zijn enthousiasme meegenomen. De acties zijn tijdrovend. Bouke is arbeidsjurist en Taffy ontwerpt en maakt houten lampen. Toch maken ze graag tijd voor Tuigvanderichel. Bouke: ‘Ik doe het ook voor mezelf. Ik wil wat anders kunnen zijn dan alleen jurist.’ Taffy: ‘Maar we willen ook aan andere mensen laten zien wat ze kunnen zijn.’ Bouke: ‘Wij strooien met kwartjes. We hopen dat ze vallen.’ Taffy: ‘Heel goed verwoord.’ Het werk is volgens Bouke de moeite waard. ‘Je krijgt er waardering voor terug. We kregen een keer een mail van een vrouw van 75. Ze maakte zich zorgen over haar kleinkinderen met hun parelkettingen en blazers. Er zat geen eigenheid meer in.’ Burgerlijkheid ‘Met de ladders in het vondelpark wilden we overbezorgde vaders en moeders laten zien dat ze hun kinderen moeten laten spelen. Er zijn van die belachelijke dingen nu. Er bestaat speltbabyvoeding. Wist je dat? Voor dat soort dingen ben ik allergisch.’ Bouke lacht. ‘Sommige van mijn vrienden vroegen “Bouk, zou je die ladders nou wel ophangen?” Als er mensen in klimmen en af vallen ben je misschien wel aansprakelijk.’ Hij kijkt Taffy aan. ‘Dat zijn nou echt wat ik noem bucklerlullen.’ Dit synoniem voor burgerlijkheid hebben Bouke en Taffy geleend van Youp van ’t Hek. De cabaretier verwees ermee naar het alcoholvrije Heinekenbier Buckler. Drinkers hiervan werden door Van ’t Hek afgeschilderd als kleurloos en conformistisch. ‘De bucklerlul is onze gezworen vijand. Maar we willen niemand de les lezen’, zegt Bouke. ‘Behalve de mensen die zich aangesproken voelen’, lacht Taffy erachteraan. Een nette Nederlander ‘Ik ging ooit op vakantie met vier vrienden. We zouden met een oude Mazda SD90 gaan. Echt een onwijs gave bak. Een van de ouders van die vrienden vroeg of er airbags in die auto zaten. Natuurlijk niet.’ Taffy lacht hard. ‘Toen mocht ie niet mee. Dat kan ik dus echt niet begrijpen. Ik ben heel anders opgevoed. Enige nadeel van die opvoeding is dat ik die mensen wil veranderen. En dat kost je dus nogal veel tijd’, zegt Taffy terwijl hij over zijn schouder naar de witte balkjes kijkt. Bouke en Taffy draaien de geverfde opgedroogde balkjes om. De kwasten gaan weer in de verf. ‘Nog zeker vijf uur te gaan,’ lacht Bouke naar Taffy. ‘Kijk, ik ben prima in staat fatsoenlijk te zijn. Ik ben een nette Nederlander. Maar wel een nette Nederlander die af en toe ondeugend is en schommels in het Vondelpark wil ophangen.’
Bron: www.NAPnieuws.nl
24-01-2018 - Pakhuis de Zwijger Door onze acties bij het Lieverdje en het Vondelpark werden wij opgemerkt door kennissen van Eric Duivenvoorden. De oude provo-beweging vond ons grappig, dus precies ons doel bereikt. Humor is de macht. En om die reden kregen wij de kans om ons verhaal te doen in Pakhuis de Zwijger. Ben je benieuwd naar onze boodschap? Onder deze link kun je ons terugkijken, wij beginnen na 50 minuten met ons verhaal.
17-01-2018 - Speciaal voor Bloem! Afgelopen week is Tuig van de Richel enorm de straten op gegaan. We hebben ter ere van de verjaardag van onze lieve Bloem een feestje georganiseerd in het Vondelpark. Speciaal voor Bloem en haar vriendjes en vriendinnetjes bouwden wij een speelkasteel in een boom. Het Witte Trappen Plan werkt, zie hier beneden! #cannedheat
Klik hier!
10-01-2018 - PROVOKATIE2018: OPROEP AAN DE ONGEWONE NEDERLANDER De laatste tijd wordt het nieuws geteisterd door de meest onwenselijke term die ooit in Nederland is uitgesproken: “De Gewone Nederlander”. Waar veel mensen keihard hun best doen om zo gewoon mogelijk te doen, vragen anderen zich af: “Wie is die Gewone Nederlander nu eigenlijk?” Maar wat ons betreft dient de vraag gesteld te worden hoe graag jij eigenlijk een Gewone Nederlander wil zijn? Deze Gewone Nederlander zou zich kenmerken door een dijk van een arbeidsethos, door fatsoen en normaal gedrag en hij moet belasting betalen. Maar hoe staat dat tegenover de jaren negentig, waar Youp van het Hek (bekende cabaretier uit Nederland) bijvoorbeeld Hollands gehakt maakte van de Gewone Nederlander. De Burgerlul die met zijn gezin in een Opel Astra naar Frankrijk afreist, om daar samen met alle andere burgerlulletjes Buckler (merknaam van Heineken om maltbier een stoer imago te geven) te drinken. De Burgerlul werd een Bucklerlul. En toch, meer dan 30 jaar later, lijkt iedereen een Bucklerlul te willen zijn. Hoe kan dat toch?... De mogelijkheid bestaat dat men vergeten is waar we vandaan komen, en zij daarom terug willen naar een Nederland dat gelukkig niet meer bestaat. Dat ze vergeten zijn wat de Nederlandse cultuur werd na de jaren 50, 60 en 70. De jaren waarin onze ouders zich vrij vochten van hun ouders en daarmee zelfbeschikkingsrecht opeisten. Of eigenlijk, waar onze ouders hun zelfbeschikkingsrecht ontvingen van de voorvechters van de jeugd, want Nederland kent minder helden dan de familieverhalen doen geloven. Onze Joods-Christelijke veren werden geschud! Er brak een nieuwe tijd aan met de jeugd aan de macht. The Who (band uit het Verenigd Koninkrijk), MC5 (anarchistische, gewelddadige punkband uit de Verenigde Staten), de mensenrechtenbeweging in de VS, maar ook vooral de te weinig serieus genomen, Provo’s (jongerenbeweging uit Amsterdam) lieten de jongeren zien dat ze er mochten zijn. Volgens Roel van Duijn (medeoprichter van de Provobeweging) zou de Provobeweging na haar begrafenis gezien moeten worden als een vallen de ster met een lange staart. Maar die staart lijkt inmiddels uitgedoofd. De Provo’s creëerden een term: de Verslaafde Consument van Morgen., oftewel het Klootjesvolk. Het Klootjesvolk dat simpelweg werkt, slaapt, eet en zich vermaakt met de “Godverdommese Teevee”(Provo-terminologie voor de televisie). De term eat-sleap-work-repeat is dus ouder dan gedacht. Het sigaretje werd het symbool, de Teevee werd hun tweede verslaving. Zij konden in therapie in het Magies Centrum Amsterdam (oude garage die gebruikt werd voor happenings). In dit centrum werd het Klootjesvolk door Robert Jasper Grootveld (zelfbenoemd rookmagiër en enfant terrible, tevens eerste openlijke travestiet in Amsterdam) door middel van theater en spel geholpen in hun verslavingen. Grootveld nam zich voor om uit solidariteit zoveel mogelijk sigaretten te roken, want: “Alle sigaretten die ík rook, kunnen anderen niet roken!” Zij schreven met koeienletters “Kanker” op reclame-uitingen van de tabaksindustrie in een tijd dat roken net zo gezond was als een appel, toch?! Een verwijzing hiernaar maakte Simon Vinkenoog (dichter en onderdeel van de vijftigers) in zijn gedicht “Nederland” die hij voorlas tijdens zijn zelf georganiseerde festival “Poëzie in Carre” . Dit gedicht is te vinden op Youtube. Toepasselijk genoeg brandde het Magies Centrum Amsterdam tot de fundering af. Misschien kun je toch beter sigaretjes doven voor je ze op de grond gooit? Nu de Teevee dreigt uit te sterven zet de trend van verslaving zich online voort. Schreeuwen, maar geen fun, geen happening, geen kattenkwaad, maar kwade katten die doelloos roepen in de WorldWideWoestijn. De Provo’s maakten opinie met grappen, grollen en de dreiging van geweld, al waren ze zo pacifistisch als het maar zijn kon (tenminste de meesten). De Provobeweging was tegen alles maar stond voor wat de jeugd van nu bezighoudt en in sommige gevallen met de paplepel kreeg ingegoten; het milieu, open seksualiteit, betaalbare huisvesting en een veilige wereld. Daarmee stond ze eigenlijk toen al voor de Abnormale Nederlander die zichzelf was en bereid was te vechten tegen de Teevee, de sigaret en de volwassene. De jongeren van nu, en juist de jongeren die zich mengen in het sociologies (de Provo’s hadden een voorkeur voor kakofonische spelling) debat, zijn braaf geworden. Een van ons had een ervaring met zo’n betrokken jongen van een jaar of zestien. Hij stond voor de inclusieve samenleving. Nu is dat op inhoud niet verkeerd, maar hoort dat qua taal wel bij zijn leeftijd? Wij dachten gelijk: “Je lult, want als je zestien bent, hoor je vooral voor de bar te staan.” We hadden schijt aan de wereld en dat kon, door de invloed van de jongerenbeweging uit de jaren 50 en 60, de krakers, de punkers; het ontstane vrije klimaat in Nederland. De politieke jongerenbewegingen anno 2017 zijn uitgewassen in een groepje malt-Bucklerlulletjes. De Provobeweging die het recht op jongeren in de politiek afdwong, draait zich om in haar graf. Het provoarchief dat in het graf ligt is onleesbaar geworden door haar eigen tranen. Nette mannetjes, met scheidinkjes in de haren, die bang zijn hun carrière in de kiem te smoren als ze eens wat stouts zouden doen, gaan van deur tot deur zonder een enkele ziel te bereiken. Ze worden niet geloofd. In dat licht is het misschien niet eens zo’n gekke gedachte om eens na te denken of bijvoorbeeld het Tuig van de Richel (groepje hangjongeren uit Zaandam), waar onze premier over sprak, de nieuwe versie is van het Provotariaat (term die de Provo’s bedachten om haar aanhangers aan te duiden). Zij zijn het moderne Provotariaat, maar dan met andere humor. Waar de Provo’s het leuk vonden om een politiepet af te pakken, vindt het Tuig van de Richel het leuk om op het dak van een politieauto te staan. Zelfde wijn, nieuwe zakken. In tegenstelling tot toen, nu in een klimaat waar het niet meer alleen gaat over jong of oud, maar ook over afkomst. Wij hebben ons het schompes gelachen door het Tuig van de Richel. Gewoon jonge jongens die zich vervelen en de boel op stelten zetten. De Provobeweging zonder sociologies motief. Of toch wel? Uiteindelijk bleek dat de jongens wel degelijk motieven hadden voor hun etterende gedrag. Ze vervelen zich. Door bezuinigingen bestaat hun jongerencentrum niet meer en bevindt de jeugd zich tegenwoordig op straat. Dit is hun verzet tegen de gevestigde orde die er wel lekker warmpjes bij zit. En wij als oudere jongeren zijn trots op ze. Wat een gasten. Wat zij wel durfden, durfden wij niet. In het openbaar kattenkwaad uithalen. De reactie is hetzelfde, de volwassenen van nu krijgen er net zoveel schuim van op de mond als burgemeester van Hall (Burgemeester en regent in de jaren 60) en de rest van Amsterdam, bij het uitdelen van krenten op de Dam. Omdat iedere vorm van Provo-demonstratie werd neergesabeld door de politie, besloten de Provo’s uit protest krenten uit te delen op straat. Daar kan toch niemand tegen zijn? Ook dit protest werd door de politie vakkundig neergeslagen. Het gelukkige verschil is dat het Tuig van de Richel dit politiegeweld niet overkwam. Maar wat is het verschil met de media inzetten om deze jongeren met de grond gelijk te maken? Maar die Ongewone Nederlander dan, wie is dat dan? Wat ons betreft kan de volgende definitie gegeven worden aan de Ongewone Nederlander: “De Nederlander die anders wilt zijn. Die ondanks dat het sociaal niet geaccepteerd is, de vinger op de zere plek durft te leggen, die humor heeft, en houdt van spel, maar ook de Nederlander die de wereld afreist met een platenkoffer in de hand.” Want echt normaal is dat toch niet? Wij horen het de volwassenen van nu, die ook ooit vrij waren van de volwassene, al zeggen: “Die jongen gaat nu voor zijn DJ-carrière, maar wanneer vindt hij nu een echte baan? Hij denkt zeker dat hij kan leven van de wind?” Als het aan ons ligt nooit. De creativiteit mag niet uit de mens gehaald worden. Die moet aangewakkerd worden. Een gewone baan zal wat ons betreft niet opgelegd mogen worden. Zoals Osdorp Posse (Gruntrapformatie uit Amsterdam) in de Jaren 90 terecht zong: “De zakenman, de zakenman, ik kijk ernaar en ik braak ervan.” En hoe ontstaat die Bucklerlul dan? De Bucklerlul wordt gebrouwen op de basisschool en op vat gerijpt op de middelbare school. De Sire-reclame (overheidscampagne op de Teevee) laat jongens jongens zijn, werd door velen bekritiseerd, want meisjes moeten toch ook jongetjes kunnen zijn? Ja dat klopt, maar jongetjes moeten ook jongetjes kunnen zijn. Bij jongetje zijn hoort dat je je klasgenootje een keer een flinke mep verkoopt en vervolgens te stoer bent om sorry te zeggen. Liever op je flikker krijgen dan excuus aanbieden! En zo is het! Agressiviteit ontstaat door regels. Als sommige kinderen continue vertelt wordt dat van alles niet mag, gaan deze kinderen rammen en trappen. Deze kinderen vallen weg in het onderwijssysteem. De rest van de kinderen worden opgeleid geheel kritiekloos te doen wat er opgedragen wordt. Zodat zij na hun studie direct aan de slag kunnen bij B.V. De Eenheidsworst. Hoe langer je op school zit, hoe groter de kans dat je een Bucklerlul wordt. Laat deze kinderen kind zijn. Laat deze kinderen naar buiten. Laat deze kinderen in godsnaam elkaar af en toe in de haren vliegen. En laat deze kinderen vooral eens op hun bek gaan. Ieder kind heeft het recht om uit de boom te vallen. En heeft dan ook het recht om zelf weer op te krabbelen. Kinderen zijn geen huisdiertjes, die je thuis in een kooitje hoeft te houden. Kinderen zijn hooguit vogels die je moet leren hoe ze hun vleugels moeten uitslaan. Maak van je kind geen Bucklerlul en laat ze zijn wie ze willen zijn. Met in het achterhoofd de Provobeweging en haar Witte Plannen (ideeën van de Provobeweging om de wereld mooier te maken), daarom het volgende: Het Witte Trappenplan. Timmer een trap tot hoog in de boom, verf hem wit en laat je kind in de boom klimmen. Valt hij eruit, heeft hij pijn. Dan staat hij op, en zoekt je op. Het is niet nodig zelf op het kind af te stappen, want als je lief bent tegen het kind, stapt hij vanzelf op jou af! En zeg daarmee: “Ik wil geen Bucklerlul zijn en hoop dat er met mij vele anderen zijn die begrijpen dat het wenselijk is om zo ongewoon mogelijk te zijn. Afwijken van de norm betekent dat je jezelf bent. Laat mij nu zeggen, laat een mens een kind zijn en ik hoop dat iedereen in dit land binnenkort zichzelf kan zijn! Zo ongewoon als hij of zij wilt.”
06-01-2018 - DE 10 BASISPRINCIPES VOOR GESLAAGDE ACTIES 1. Wees zelf een kind 2. Laat je kind kind zijn 3. Onderzoekt alle dingen, behoudt het goede 4. Denkt in oplossingen, niet in problemen 5. Laat je creatieve geest vrij 6. Wees geen "Verslaafde Consument van Morgen" 7. Gebruikt provoceren als middel voor humor
 en niet als doel op zich 8. Verzint Witte Plannen 9. Helpt anderen Witte Plannen uit te voeren 10. Durft anderen om hulp te vragen bij de uitvoering
CONTACT ONS
06-01-2018 - 
DE TIEN BASISPRINCIPES VOOR GESLAAGDE ACTIES
10-01-2018 - PROVOKATIE2018: OPROEP AAN DE ONGEWONE NEDERLANDER
17-01-2018 -
SPECIAAL VOOR BLOEM!
24-01-2018 - Pakhuis de Zwijger
16-02-2018 - NAPnieuws
21-02-2018 - Sultans of Swing
24-02-2018 - AppNormaal
27-02-2018 - 
De Krant